تحقیقات جدید از مرکز پزشکی UT Southwestern نقش محوری گلوکاگون، هورمونی که در درجه اول با تنظیم سطح قند خون مرتبط است، در حفظ سلامت کلیه ها را برجسته می کند. این مطالعه نشان می‌دهد که وقتی گیرنده‌های گلوکاگون از کلیه‌های موش برداشته می‌شوند، علائمی شبیه بیماری مزمن کلیوی (CKD) آشکار می‌شوند.
این یافته‌ها که در نشریه‌ای در Cell Metabolism به تفصیل آمده است، بینش‌های تازه‌ای را در مورد عملکردهای فیزیولوژیکی گلوکاگون و پیامدهای آن برای رسیدگی به CKD ارائه می‌دهد، وضعیتی گسترده که میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می‌دهد، همانطور که توسط موسسه ملی دیابت و بیماری‌های گوارشی و کلیوی گزارش شده است .
به گفته فیلیپ شرر، دکترا، پروفسور داخلی و زیست شناسی سلولی، و مدیر مرکز تحقیقات دیابت UTSW ، این مطالعه اثرات محافظتی مهم گلوکاگون را بر سلامت کلیه و بهزیستی کلی متابولیک مشخص می کند. گلوکاگون که از لحاظ تاریخی به دلیل نقش آن در عملکرد کبد شناخته شده است، توسط سلول های پانکراس در طی سطوح پایین قند خون تولید می شود و تولید گلوکز در کبد را برای سوخت سلول ها تحریک می کند.
تحقیقات اخیر گیرنده‌های گلوکاگون را در کلیه‌ها شناسایی کرده‌اند، اما عملکرد دقیق آنها تا کنون مبهم باقی مانده است. برای روشن کردن نقش گیرنده‌های گلوکاگون مبتنی بر کلیه، دکتر شرر و تیمش از تکنیک‌های دستکاری ژنتیکی در موش‌ها استفاده کردند و آن‌هایی را که گیرنده‌های کلیه حذف شده داشتند با گروه‌های کنترل مقایسه کردند.
به طور قابل‌توجهی، موش‌هایی که فاقد گیرنده‌های گلوکاگون کلیه بودند، طیفی از آسیب‌های کلیوی، از جمله التهاب، اسکار، و تجمع چربی مشابه بیماری کبد چرب را نشان دادند. علاوه بر این، آنها فشار خون بالا، اختلال در تنظیم ژن تولید انرژی و افزایش استرس اکسیداتیو را نشان دادند.
علاوه بر این، این موش‌ها پیامدهای سیستمیک مانند عدم تعادل نیتروژن، اختلالات الکترولیت و مشکلات قلبی را نشان دادند که یادآور علائم CKD بود. May-Yun Wang، دکترا، استادیار پزشکی داخلی و نویسنده اصلی این مطالعه، بر شباهت این یافته ها با مشاهدات بالینی در بیماران CKD تاکید کرد و بر کاهش گیرنده های گلوکاگون کلیه تاکید کرد.
دکتر وانگ خاطرنشان کرد که این مطالعه تحقیقات بیشتری را در مورد اینکه آیا تعداد گیرنده های کاهش یافته قبل از آسیب شناسی کلیه است یا از آن ناشی می شود، انجام می دهد، که یک سوال مهم برای تحقیقات آینده است. در همین حال، ترکیب گلوکاگون در کارآزمایی‌های بالینی در مراحل آخر برای درمان چاقی و دیابت، راه امیدوارکننده‌ای را ارائه می‌دهد. دکتر شرر نتیجه گرفت که این کارآزمایی ها نشان دهنده بهبود در سلامت کلیه است که با یافته های این مطالعه همسو است.